Sportpark Molenwiek
Kruistraat 3-50561 – 614 807
8471 HH Wolvegainfo@fcwolvega.nl

In gesprek met….Harold Bron

Harold Bron, vaak ” Marabronna” genoemd door zijn trainer Henk Bijl als vergelijking met Diego Maradonna.
Bij een vereniging als FC Wolvega zijn er veel leden en supporters. Er vinden bijzondere gebeurtenissen plaats en er zijn veel mensen met een bijzonder verhaal. Zo ook het levensverhaal van Harold Bron, voor velen een bekend en vertrouwd gezicht op Sportpark Molenwiek bij FC Wolvega.
Bestuurslid Jan Maarten Lamsma en Harold kennen elkaar al meer dan 30 jaar en hebben al vaker het idee opgevat om Harold zijn bijzondere verhaal uiteen te zetten. Aan de hand van een aantal vragen neemt Harold daar nu de tijd voor en laat foto’s uit zijn plakboeken zien.
 
– Wanneer ben je begonnen als jeugdspeler?
Harold: ik ben begonnen met voetballen in 1979 toen Jan Halman mij vertelde dat ik wel kon voetballen bij Vv De Blesse omdat er bij F.C Wolvega nog geen team was. Hier heb ik heel veel voetbal plezier gehad. Dit was seizoen 1979 t/m 1983. Vanaf seizoen ’83 ben ik gaan voetballen bij FC Wolvega.
 
– Weet je nog wie je trainer bij FC Wolvega was en ken je nog je teamgenoten uit die tijd?
Harold: Ja, ik kan me zeker mijn teamgenoten en trainer/coach nog herinneren. Dit waren:
Trainer Henk Bijl en spelers Dirk-Jan Bijl, Jan Zandhuis, Edwin Ensing, Patrick Buenk, Ebbel Lenstra, Mark Oosterhof, Egbert Mendel, Albert Maat, Robert Ensing en Harry Molenbuur.
Dit was het eerste team waarin ik speelde. Verder heb ik in alle standaard teams gespeeld bij FC Wolvega.
 
– Wanneer werd je ontdekt door de voetbalscouts ?
Ik ben in 1985 door de scouts van de KNVB ontdekt en heb tot 1987 bij de Friese Selectie gevoetbald. In ’87 kreeg ik een uitnodiging om een Selectie wedstrijd te mogen spelen voor het Nederlands Jeugdteam.
De helaas veel te vroeg overleden Klaas Betten is met deze selectie wedstrijd mee geweest als begeleider vanuit FC Wolvega. Dit was zeker het hoogtepunt van mijn voetbal periode.
Helaas werd ik niet geselecteerd voor de definitieve selectie. Achteraf gezien bleek ik al ziek te zijn.
 
– Wat kun je vertellen over deze periode en hoe heb je dit ervaren?
Harold: ik kan mij nog goed herinneren wie de coach was en met welke spelers ik samen speelde.
Bert van Lingen was toen bondscoach, de spelers destijds waren:
Marc Overmars (Ajax)
Michael Reiziger (Ajax)
Peter Hoekstra FC Groningen)
Patrick Kluivert (Ajax)
Clarence Seedorf (Ajax)
Alfred Schreuder (Feyenoord)
Marciano Shultz (Feyenoord)
Raymond Victoria (Feyenoord)
Edgar Davids (Ajax)
Als speler van FC Wolvega heb ik een geweldige tijd gehad en heel veel mooie dingen beleefd. Elk jaar gingen we naar het Douwe Boomsma Toernooi waar ik ook eens een beker won voor de beste speler van het toernooi.
En het uitstapje naar Duitsland was ook geweldig! Zo zijn er veel mooie gebeurtenissen in mijn voetbal periode geweest, waaronder ook naar een toernooi in Parijs met mede FC Wolvega speler Robert Ensing in de periode van de Friese Selectie.
 
– Helaas kwam jouw wereld en die van je naasten op zijn kop te staan toen op 16-jarige leeftijd een hersentumor werd ontdekt. Een periode van langdurige medische onderzoeken en behandelingen volgde. Hoe heb je dit beleefd?
Harold: In 1988 (november) is het balletje gaan rollen nadat ik een epilepsie aanval kreeg en duidelijk werd dat ik een hersentumor had. Wat dus ook de oorzaak bleek van mindere prestaties bij het voetballen en op school. In deze tijd had ik al last van hoofdpijnen en bleek de operatie aan de achillespees achteraf niet nodig te zijn geweest omdat alles in verband stond met elkaar. Ik ben rechtszijdig verlamd geweest in deze periode.
Ik besloot ervoor te gaan en ik moest en zou dit overwinnen voor mijn naasten en sportvrienden.
Helaas sloeg het noodlot in december 1989 weer toe. Ik werd gevonden op straat op de Sportlaan in Wolvega en bleek voor de tweede keer een hersentumor te hebben. Vervolgens heb ik twee jaar interne revalidatie gehad in Beesterzwaag.
 
– wat betekende dit voor jou en je naasten?
Harold: ik moest alles weer opnieuw leren: praten, lopen etc. Dit is dan ook een zeer zwarte tijd in mijn leven en heb er heel erg veel moeite mee om dit te aanvaarden maar zet me voor de volle 100 % in om er het beste van te maken. Voor mijn naasten is dit ook heel erg zwaar, maar samen staan we sterk!
 
– Hoe kijk je nu naar de toekomst en wat lijkt je leuk om te doen bij FC Wolvega?
Harold: het voetbal blijft de rode draad in mijn leven en zal altijd nummer 1 zijn. Ik heb nog lang meegedaan aan het Oudejaarsdag Mixtoernooi dat ieder jaar werd gehouden in de Steense maar dat is helaas nu niet meer verantwoord. Ik vind het contact met de mensen bij de vereniging heel prettig en kan daar mijn bevindingen mee delen. In deze Corona tijd mis ik ook echt het gehele sociale gebeuren bij de vereniging.
Momenteel ben ik actief bezig met het analyseren van de spelers van FC Wolvega JO-19. Het is voor mij wel moeilijk om het allemaal goed te verwoorden omdat mijn spraak niet optimaal is en ik langer moet nadenken over hoe ik het duidelijk kan overbrengen. Ik vind het geweldig om naar de spelers te kijken en hun tijdens trainingen en wedstrijden te analyseren. En dan proberen uit te leggen waar en wat er evt. beter kan.
 
– wat wil je tot slot nog zeggen tegen de leden en supporters van FC Wolvega?
ik wens voor een ieder van jeugd, senioren tot aan bestuur een voorspoedig en gezond 2021 en dat wij elkaar snel weer mogen begroeten op de sportvelden van FC Wolvega.
 
Een sportieve groet,
Harold Bron
(Marabronna mijn bijnaam van Henk Bijl )
 
Harold, namens FC Wolvega bedankt voor je bijzondere en ook heftige verhaal. We hopen je nog heel vaak te mogen verwelkomen op Sportpark Molenwiek zodra het weer kan. Fijne feestdagen voor jou en je naasten!